سلام

شخصی نوشت های تقی را از اینجا  دنبال کنید

شخصی نوشت های محمد را از اینجا دنبال کنید

موفق باشید

موضوعات مرتبط: متنوع

اجرای موسیقی و رقص سیستان در خوابگاههای دانشگاه تهران به مناسبت هفته خوابگاهها

برچسب‌ها: رقص سیستان, کوی دانشگاه تهران, هفته خوابگاهها, گروه رقص هامون سیستان

موضوعات مرتبط: عکس سیستان
برچسب‌ها: عکس از دریاچه هامون, دریاچه هامون زابل, سیستان, زابل, عکس هایی از سیستان, عکس هایی از زابل

اینجا سیستان است

ماهی ها عاشق آبند و کودکان عاشق هر دو
به عشق ماهی دل به آب زده اند
و چه دردناك قصه هر دو...

بي آبي...

کیفیت پایین است و باعث خجالت ما...
موضوعات مرتبط: عکس سیستان
برچسب‌ها: عکس × آب × عاشقانه های کودکان× كم آبي ×در سيستان×

ا سلام
امروز عکسی از مرغی خوابیده بر تخم هایش برایتان می گذارم.
مرغ کُت (kot)

موفق و مانا باشید
موضوعات مرتبط: عکس سیستان

با سلام
این هم عکس هایی از آماده کردن کاه گل

موضوعات مرتبط: عکس سیستان
برچسب‌ها: سيستان زابل كاه گل خانه هاي كاه گلي خانه هاي خشتي

براي ديدن كيفيت اصل عكس ها آدرسش رو كپي كنيد و در صفحه اي جديد باز كنيد

موضوعات مرتبط: عکس سیستان

روز موکه مبارک و میمون

ور

موکه مه موکه تو کل موکه گون دنیا

دست بوسه شو امه استه

اگه دس شو کشیده از دنیا

یگ گل و بوسه نو مبارکی

راضی استه ور امو از مشما

پس مبارک ای روز ور موکه

موکه مه موکه تو کل موکه گون دنیا

موضوعات مرتبط: دلنوشته ها، متنوع

کوزه ی شهر سوخته که نمایان گر نخستین انیمیشن جهان است بر خلاف بسیاری گمانه زنی ها که تصور میشد از ایران خارج شده و در جایی نامعلوم به سرقت رفته است در موزه ایران باستان شهر تهران نگهداری میشود و در معرض دیدگان عموم مردم قرار دارد.

برچسب‌ها: نخستین انیمیشن جهان, شهر سوخته, موزه ایران باستان

زندگی مه خه تو معنی پیدا مینه. بیا نو و حرفه مه جونه تازه بده.
بیا نو امسایه دل مه بشو. ای دل وامونده سفره عشقه ورتو پرونده.
اگجه ای؟
مبینی؟ دلمه از دس تو سر واگویه. امه مونده سر و بیابو بله. ایذقر خو مپاش رو دیوار دل مه.
اگه آه بکشو...
کاره کرده که گاهه سر خا و سر سنگ مزنو نو خه او درد دل مینو. سنگ آخریه مترخه از بس که قصه خود خا نو تره ور او تعریف کردآ.
تواره سنگ خه که درد دل مینه که تنسته تا آلا طاقت بیره؟

موضوعات مرتبط: دلنوشته ها

دوست دارو ورتو بنویسو وله تجربه که کم بشه نویشته بیشتر و سیامشق ممونه.
آفری و عرضه مه و خیال خوم مه که پر استه از هوای تو
باز هوایی شتا. هوایی دو چشکه سیاه و خمار تو که انگار گورگوره خا از دو چش گربه قرض گرفته..
بازهوایی شتا هوایی گپ وکش تو که از دن تو وسون گوشه مه حواله میشو مثل سنگه رنگ و وارنگ که از سنگدونی پلاخو وسون شیشه راهی میشو.
موندا چکار کنو، دستو منه پس مزنه ولی پو مه سون تو میایه. تو رو خا ورمگردونی وله دل مه سون تو میایه.
دل مه مثل هامون خشکه نو چش مه مثل چه نیمه پر او . ره راستی ره و مه نشو بده...
بگک که استی که ایتو منه در مثلث تناقض گرفتار کرده..
کاش متنستی احساس منه بشناسی.. کاش میدیدی پلپتک دل وامونده منه...

موضوعات مرتبط: دلنوشته ها

با سلام
چند روزی به شهر شیراز رفته بودیم.
شهری با بناها و آثار باستانی معروف و زیبا و فراوان.
جالب اینکه بسیاری از بناهای جدید این شهر اعم از منازل مسکونی و ساختمان های اداری با طرح های سنتی و باستانی به جا مانده در شیراز احداث شده بودند.
در هر مکان تاریخی به دنبال نام یا نشانه ای از سیستان باستان بودم . اما اسمی از سیستان امروز هم نبود به طوری که حتی لباس سیستانی میان لباسهای اقوام مختلف ایران که در ارگ کریم خان معرفی شده بودند وجود نداشت.

و سرانجام در تخت جمشید بر روی دیوارهای های یکی از بناهای آن مراسم هدیه آوران برای امپراطور حک شده بود که در آن زرنگیان(سیستانیان) ، سپر ،نیزه و گاو نر برای امپراطور هدیه میبردند.

در این تصویر اولین فرد از سمت راست راهنما میباشد که دست اولین فرد از گروه سیستانیان را در دست گرفته. پس از او 4 نفر سیستانی هستند که دومی سپر و نیزه در دست دارد سومی افسار گاو را دردست دارد و چهارمی در کنار گاو حرکت میکند.

با دیدن شیراز بیشتر به یاد سیستان خودم افتادم: چرا سیستانیان شکل سنتی شهر خود را حفظ نکرده اند؟ چرا لباس سیستانیان نتوانسته بود خود را نشان دهد؟ چرا آثار باستانی سیستان نتوانسته نظر مردم را جلب کند(قبل از سفر به شیراز با پیشنهاد من تصمیم به گشتن سیستان بود اما برخی دوستان مخالفت نمودند!!). چرا سیستان من در کشورم غریب است؟ چرا...

موضوعات مرتبط: عکس سیستان

ایام محرم امسال به شهر زاهدان و زابل سفر کردم. این بار هم چند جای جدید که قبلا ندیده بودم رو موفق شدم ببینم از جمله جنگل مصنوعی 2 راهی(3 راهی) زابل زاهدان نهبندان .
موقعیت جنگل فوق العاده مناسب بود و از نظر پوشش گیاهی در سطح مطلوبی قرار داشت. اما متاسفانه اشکالاتی داشت که روی همه خوبی های آن سرپوش میذاشت: این جنگل فاقد سطل آشغال بود چیزی که از حداقل ملزومات یک مکان عمومی ساده است. همچنین سرویس بهداشتی نداشت که به این علت بعضا صحنه های دلخراشی را در نقاط مختلف عمق جنگل میدیدیم . به نظر میرسید هیچ وقت نظافت نشده طوری که روزنامه هایی با تاریخ چند سال پیش اونجا وجود داشت.

چند تا عکس از زیباییهای جنگل دوراهی

هجدهمین نمایشگاه بین المللی مطبوعات در مصلی امام خمینی تهران در حال برگزاری است.
تقریبا تمام خبرگزاری ها، رسانه ها،نشریات،مجلات و حتی نشریات دانشگاهی نیز جهت معرفی محصولات و فعالیتهای خود در این نمایشگاه حضور دارند.
در بین غرفه های مطبوعات استانی غرفه استان سیستان و بلوچستان نیز به چشم میخورد که با دکور و چیدمانی نسبتا زیبا در نمایشگاه حضور داشت.
نمونه کار تقریبا تمام نشریات و روزنامه های استان در این غرفه به نمایش گذاشته شده بود و کتابچه ای نیز جهت معرفی نشریات استان به صورت اشانتیون در اختیار بازدید کننده گذاشته شده بود.
همچنین در حرکتی جالب این غرفه مسابقه ای ترتیب داده بود که با مطالعه این کتابچه و پاسخ به چند سوال طراحی شده در برگه قرعه کشی فرد وارد مسابقه میشد. این ایده جالب باعث میشد تا بازدید کننده به مطالعه کتابچه معرفی مطبوعات استان سیستان و بلوچستان ترغیب شود.
اما متاسفانه خانم مسئول این غرفه فردی بسیار کم انرژی و با سطح ((مطالعه بالا)) بود به طوری که مطالعه را به پاسخ گفتن به بازدید کننده ترجیح میداد.
با توجه به اینکه در جشنواره فرهنگی استان در کاخ سعد آباد نیز شاهد حضور فردی با همین خصوصیت در غرفه کتاب سیستان بودیم چرا مسئولان ما از چنین افردای برای حضور در غرفه هایی که روزانه صدها بازدید کننده دارند استفاده می کنند؟ آیا نباید برای سپردن چنین مسئولیتی به افراد، سنجشی انجام شود؟ آیا نباید روابط عمومی فرد برای غرفه داری ملاک انتخاب باشد؟